Erken müdahale, yaşamın ilk beş yılı içinde başlatılan, çocukların sağlıklı gelişmelerini sağlamak ve olası problem durumlarını önlemek için sistematik ve planlı bir çabadır. Gelişimsel Tarama Testleri ile tespit edilen problem durumlarında çocuklara yönelik transdisipliner çalışma (çocuk gelişim uzmanları, nöroloji, odyoloji ve dil konuşma bozuklukları, fizik tedavi, çocuk ruh sağlığı uzmanları ile) ile erken müdahale programları hazırlanmalıdır.
Erken müdahale hizmetleri fiziksel, bilişsel, iletişimsel, sosyal, duygusal veya uyumsal gelişim alanlarında gecikmesi olan ya da gelişimsel gecikme olasılığı yüksek olan bir duruma ilişkin tanı almış olan çocukların gelişimsel gereksinimlerinin karşılanması için tasarlanmıştır.
Çevresel faktörler dolayısıyla risk altında bulunan veya gelişimsel gecikmesi olan çocukla¬rın desteklenmelerini amaçlayan erken müdahale programları, genel olarak iki temel düşünceye da¬yanmaktadır. Birincisi erken dene¬yim, sonraki gelişim aşamaları üzerinde önemli bir etki¬ye sahiptir. Doğumdan 3 yaşa kadar olan dönem, gelişmede kritik dönemdir ve yaygın olarak kabul edildiği üzere, zekâ sabit olmayıp gelişmektedir. Ancak çocuklar için gerekli olan uyaranlar sağlanmadığında, ulaşmaları beklenen potansiyel gelişimlerine ulaşamamaktadırlar. İkin¬cisi ise yoksul anne-babalar, kaynaklara ulaşmadaki yetersizlikten dolayı çocuklarının bilişsel ve dil gelişimi için uyaran sağlamada ve destekleme¬de ye¬tersiz kalmaktadırlar.
Erken müdahale programları, çocuğu yapılandırılmış deneyimlerle doğrudan, çocuğun çevresini de dolaylı şekilde etkileyerek çocukların gelişimlerini destekler ve fiziksel, bilişsel, duygusal sınırlılıkların etkilerini en aza indirmeyi amaçlar.